Pop Life วันที่ชีวิตป๊อปๆ

วันนี้ตื่นมาด้วยคำว่าต้องทำงาน!!!

พรุ่งนี้ต้องส่งคลิปงานเลี้ยงปิดกล้องของกองหนังที่ออกมาด้วยกัน 26 วัน 26 คิว

วันที่ 8 กันยายน คือวันนี้ที่หมายถึง ผมตื่นราวๆ เที่ยงวัน ความจริงตื่นมา 9 โมงเช้าแต่ตื่นไม่ไหว เพราะเมื่อคืนออกกองถึงตี 4 ครึ่ง โอเค เลือกปิดนาฬิกาปลุกในมือถือ แล้วหลับเป็นตาย แม่โทรมาก็ไม่ได้ยิน…แหงงล่ะ เพราะตั้งสั่นไว้

วันที่ 8 กันยายน เป็นวันที่ถัดจากการออกกองวันสุดท้าย เป็นวันที่ผมยังต้องตัดต่อคลิปให้เสร็จทันวันพรุ่งนี้ และยังต้องไปเอาเทปมินิดีวีที่จีทีเอชเพื่อให้คลิปสมบูรณ์อีก เป็นวันที่ประเทศไทยยังมีน้ำท่วมหนัก เป็นวันที่โรงหนังเฮ้าส์มีงานแฮปเพนนิ่ง เป็นวันที่แม่มากรุงเทพฯ และอยากเลี้ยงข้าวลูก

เป็นวันที่เยอะว่ะ

แคป (กริยาการเอาข้อมูลจากเทปลงคอมพิวเตอร์) เทปไปได้ทั้งหมดแล้วหมดสิ้นในเวลาบ่าย 4 โมง เลยเดินทางไปเอาเทปที่จีทีเอช เกิดปัญหาเล็กน้อยแต่ก็ได้เทปมา จากนั้นจึงเดินเท้าจากจีทีเอชไปสถานีรถไฟฟ้าพร้อมพงษ์ ระยะทางก็ประมาณ 1 กิโลเมตรไม่ไกลสำหรับการเดิน

ระหว่างทางหยิบวอล์คแมน (ความจริงไม่ใช่หรอก มันยี่ห้อ AIWA แต่ถูกเหมารวมว่าเป็นวอล์คแมนไปด้วย) ที่มีซีดีอัลบั้มเดอะวอลล์ของพิงค์ฟลอยด์บรรจุอยู่แล้ว เกิดมาเคยฟังเพลงอยู่ไม่มาก เชื่อว่าในคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ ที่เรียนมา ผมเป็นคนที่ฟังเพลงน้อยติดอันดับคณะได้ แต่กระแดะเสือกอยากฟังพิงค์ฟลอยด์

และความกระแดะนั้นพาผมมาถึงสถานีรถไฟฟ้าอย่างรวดเร็ว ไม่น่าเชื่อว่าดนตรีที่ถูกคอมโพสบรรเลงขึ้นมาหลายสิบปีมันจะทรงพลังได้ขนาดนี้ ขนาดฟังไม่เข้าใจทั้งหมดนะเนี่ย เป็นวงที่เปิดโลกดนตรีมาก รู้สึกว่าไลฟ์สไตล์ชีวิตวันนี้…กระแดะจัง

จากนั้นผมจึงไปกินข้าวกับแม่ ปกติผมเป็นคนขี้รำคาญแม่นะ แต่ครั้งนี้โอเคดี อีกทั้งแม่ยังเข้าใจศัพท์คนวงการภาพยนตร์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย ดีใจจัง

จากนั้นจึงไปงานแฮปเพนนิ่งที่โรงหนังเฮาส์ จุดประสงค์หลักเพื่อดูเรื่อง All About Lily Chou-Chou ฟรีๆ แต่ระหว่างนั้นจุดประสงค์รองทำเอาผมเสียตังค์ไปมากกว่าราคาหนังหลายเท่าตัวอยู่ (หนังดูฟรี) อย่างหนังสือไบโอสโคปที่บรรจุเรื่องของเพื่อนร่วมภาคภาพยนตร์ หรือเสื้อหนัง Clockwork Orange หนังที่ผมกระแดะดูอีกเรื่อง

หลังจากชมภาพยนตร์ฟรีแล้ว Lily Chou-Chou คือหนังที่ผมเคยดูแล้วหลับ แต่นั่นมันเป็นเรื่องของนวัตกรรมดีวีดี และระบบเสียงจากโทรทัศน์ พอมาเจอพลังเสียงของลำโพงรอบทิศ และลำโพงซับวูฟเฟอร์ที่กระหึ่มเสียงเบส จอผ้าใบใหญ่เบ้อเร่อ หนังมันตรึงเรามาก วันนี้ เมื่อกี้พึ่งฟังเพลงจากซีดี แฟชั่น ไลฟ์สไตล์เมื่อสิบปีก่อน ความป๊อปของชีวิตระเบิดออกมา

…พร้อมกับหนัง

เดินทางกลับบ้านด้วยแท็กซี่ แท็กซี่ก็เปิดคลื่น 106.75 ไม่รู้จักชื่อคลื่นหรอก แต่คลื่นนี้มีเล่าเรื่องผี

ถ้าเป็นคนอื่นคงกลัวอะนะ แต่ถ้าฟังไปคิดไป มันตอแหลสิ้นดี ผีที่เล่ามาเป็นภาพจำจากในหนังทั้งนั้้น

กลับบ้าน แคปงานต่อ เปิดเว็บเล่นเฟสบุ๊ค หมดไปหนึ่งวันไลฟ์สไตล์ป๊อปๆ


หนึ่งความคิดเห็น on “Pop Life วันที่ชีวิตป๊อปๆ”

  1. roseniyom พูดว่า:

    รู้สึกเปนเกียรติ เรื่องของเพื่อนร่วมภาคภาพยนตร์


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.